Разработка проблемы национальной идеи в творчестве Василя Быкова — страница 9

  • Просмотров 3638
  • Скачиваний 434
  • Размер файла 15
    Кб

Беларусь мела тры Быкавы: Першы – класік савецкай літаратуры. Вялікі стыль, Духоўнасць, Праўда, Народ. Ён меў рэпутацыю рэжучага праўду салдата, які, калі й піў, дык “з ідэяй”. Другая постаць Быкава – апостал. Час стагоддзі, як касой, сцінае, Веры, царствы, догмы йдуць да ценяў... Ўсё мінае — Гонар не мінае, Бо народжаны адным сумленнем. Калі сонца выб’ецца з туману, Толькі іх і ўспомніць хор народаў, Воінаў сваіх, святых і зраненых,

Рыцараў сумлення і свабоды, — Гэты час быў плённы для пісьменніка на публіцыстыку ды калектыўныя звароты. З познім Быкавым сучасныя літаратары любілі мерацца ў актуальнасці, цешачыся, як дзеці, што і ў іх так атрымліваецца. Сапраўды, сярэдняму беларускаму літаратару мэтафарычнасці не пазычаць. Аповесці Быкава глядзеліся “акуратнымі еўрапейскімі раманамі” ў кантэксце заходняга літаратурнага працэсу, дзе слова “раман”

даўно ўжо з літаратуразнаўчага зрабілася паліграфічным тэрмінам. Васіль Быкаў здолеў асэнсаваць вялікую моц праўды як адзінай, галоўнай мэты пісьменніка. Той праўды, якая не паддаецца нават часу. Ёй з верай служыў Быкаў, і яна застанецца. Застанецца як не знікаючая каштоўнасць і ў беларускай, і ў рускай літаратуры, у якой ён таксама быў верны традыцыям, а многае і падказаў, падмеціў. Ён і яго кнігі застануцца і ў нашай памяці, і ў

нашых сэрцах... асіль Быкаў здолеў асэнсаваць вялікую моц праўды як адзінай, галоўнай мэты пісьменніка.